Ukulelede D♯ / E♭ akorları

E♭ akorları hakkında (ukulele)

E♭ akorlarını kullanan şarkıların çoğu Mi bemol majör akorundan, yani E♭–G–B♭ notalarından yola çıkar. İlgili minör tonu Do minör; aynı notaları paylaşır, bu yüzden iki tonun akorları doğal biçimde karışır.

E♭ şuralarda geçer: Si bemol majör (IV), Mi bemol majör (I), La bemol majör (V), Sol minör (VI).

Üçlü akorlar üç notalı akorlardır, şarkıların çoğunun omurgası. E♭ üçlüleri şunlardır: E♭ (E♭–G–B♭), E♭m (E♭–G♭–B♭), E♭dim (E♭–G♭–B𝄫), E♭aug (E♭–G–B).

Yedili akorlar, kök sesin bir yedili üstünde dördüncü bir nota ekleyerek daha zengin ya da daha gergin bir ses verir: E♭7 (E♭–G–B♭–D♭), E♭maj7 (E♭–G–B♭–D), E♭m7 (E♭–G♭–B♭–D♭), E♭dim7 (E♭–G♭–B𝄫–D𝄫), E♭m7♭5 (E♭–G♭–B𝄫–D♭), E♭m(maj7) (E♭–G♭–B♭–D), E♭aug7 (E♭–G–B–D♭).

Genişletilmiş ve eklenmiş notalı akorlar üste bir altılı, dokuzlu, on birli ya da on üçlü koyar. E♭ üzerinde: E♭add9 (E♭–G–B♭–F), E♭m(add9) (E♭–G♭–B♭–F), E♭6 (E♭–G–B♭–C), E♭m6 (E♭–G♭–B♭–C), E♭9 (E♭–G–B♭–D♭–F), E♭m9 (E♭–G♭–B♭–D♭–F), E♭maj9 (E♭–G–B♭–D–F), E♭11 (E♭–G–B♭–D♭–F–A♭), E♭13 (E♭–G–B♭–D♭–F–C), E♭7♯9 (E♭–G–B♭–D♭–F♯), E♭7♭9 (E♭–G–B♭–D♭–F♭), E♭6/9 (E♭–G–B♭–C–F), E♭add11 (E♭–G–B♭–A♭).

Asılı akorlar üçlünün yerine ikili ya da dörtlü koyar; bu yüzden açık ve çözülmemiş duyulurlar: E♭sus2 (E♭–F–B♭), E♭sus4 (E♭–A♭–B♭), E♭7sus4 (E♭–A♭–B♭–D♭), E♭9sus4 (E♭–A♭–B♭–D♭–F).

GCEA ukulelede tiz G teli bir oktav yukarı akort edilir, bu yüzden E♭ akorları alçak konumlarda bile parlak duyulur. Şemalar en kolay şekli gösterir; her akor sayfasında sapın yukarısında daha fazla şekil var.

"Yalnızca şema" işaretli akorlar daha az yaygındır ve henüz kendi sayfaları yoktur; onları çalmak için yukarıdaki şema ve notalar yeterli.