Chwyty gitarowe

Jak czytać diagram akordu

Diagram akordu to gryf widziany od przodu i ustawiony pionowo: pionowe linie to struny, najniższa po lewej, poziome to progi, a gruba belka u góry to siodełko. Kropki pokazują, gdzie docisnąć strunę, a cyfra w kropce – którym palcem: 1 wskazujący, 2 środkowy, 3 serdeczny, 4 mały.

Kółko nad struną oznacza, że gra pusta; krzyżyk – że jej nie grasz. Łuk nad kilkoma strunami to barré: jeden palec dociska je wszystkie naraz. Gdy chwyt leży wyżej na gryfie, liczba obok pierwszego progu mówi, od którego progu się zaczyna.

Najważniejsze rodzaje akordów

Akordy durowe brzmią jasno i stabilnie, molowe – ciemniej. Akordy septymowe (7, maj7, m7) dodają czwarty dźwięk, który ciągnie do następnego akordu; zwykłe „7” to septyma dominantowa, którą słychać na końcu fraz bluesowych i popowych.

Akordy zawieszone (sus2, sus4) zamieniają tercję na sąsiedni dźwięk i brzmią otwarcie, bez rozwiązania. Akordy add9, 6 i 9 kolorują zwykły trójdźwięk; zmniejszone i zwiększone to napięte akordy przejściowe, które prowadzą dalej.

Jak szybciej nauczyć się akordów

Ucz się akordów parami, a nie pojedynczo: przez minutę zmieniaj dwa chwyty w wolnym, równym tempie z metronomem, potem dodaj trzeci. Palce, które się nie przesuwają, zostaw przy zmianie na strunach i szukaj palców-„kotwic” wspólnych dla obu chwytów.

Dociskaj tuż za progiem, z opuszkami ustawionymi pionowo, żeby nie tłumić sąsiedniej struny. Uderz każdy akord powoli i posłuchaj: jeśli struna brzęczy albo milczy, przesuń palec bliżej progu albo mocniej go wygnij. Kilka minut codziennie daje więcej niż godzina raz w tygodniu.