Piyanoda A akorları

A akorları hakkında (piyano)

A akorlarını kullanan şarkıların çoğu La majör akorundan, yani A–C♯–E notalarından yola çıkar. İlgili minör tonu Fa diyez minör; aynı notaları paylaşır, bu yüzden iki tonun akorları doğal biçimde karışır.

A şuralarda geçer: Re majör (V), La majör (I), Mi majör (IV), Re minör (V).

Üçlü akorlar üç notalı akorlardır, şarkıların çoğunun omurgası. A üçlüleri şunlardır: A (A–C♯–E), Am (A–C–E), Adim (A–C–E♭), Aaug (A–C♯–E♯).

Yedili akorlar, kök sesin bir yedili üstünde dördüncü bir nota ekleyerek daha zengin ya da daha gergin bir ses verir: A7 (A–C♯–E–G), Amaj7 (A–C♯–E–G♯), Am7 (A–C–E–G), Adim7 (A–C–E♭–G♭), Am7♭5 (A–C–E♭–G), Am(maj7) (A–C–E–G♯), Aaug7 (A–C♯–E♯–G).

Genişletilmiş ve eklenmiş notalı akorlar üste bir altılı, dokuzlu, on birli ya da on üçlü koyar. A üzerinde: Aadd9 (A–C♯–E–B), Am(add9) (A–C–E–B), A6 (A–C♯–E–F♯), Am6 (A–C–E–F♯), A9 (A–C♯–E–G–B), Am9 (A–C–E–G–B), Amaj9 (A–C♯–E–G♯–B), A11 (A–C♯–E–G–B–D), A13 (A–C♯–E–G–B–F♯), A7♯9 (A–C♯–E–G–B♯), A7♭9 (A–C♯–E–G–B♭), A6/9 (A–C♯–E–F♯–B), Aadd11 (A–C♯–E–D).

Asılı akorlar üçlünün yerine ikili ya da dörtlü koyar; bu yüzden açık ve çözülmemiş duyulurlar: Asus2 (A–B–E), Asus4 (A–D–E), A7sus4 (A–D–E–G), A9sus4 (A–D–E–G–B).

Piyanoda her A akoru başka bir kök sese taşındığında aynı şekli korur; değişen yalnızca siyah ve beyaz tuşların düzenidir. Klavyeler temel durumu gösterir; her akor sayfasında bütün çevrimler ve iki elin parmak numaraları var.

"Yalnızca şema" işaretli akorlar daha az yaygındır ve henüz kendi sayfaları yoktur; onları çalmak için yukarıdaki şema ve notalar yeterli.