Zacznij tutaj
Akordy na pianino dla początkujących: 8 pierwszych akordów
Osiem akordów, od C do A, a wszystkie zbudowane według tego samego prostego wzoru: klawisz grasz, klawisz pomijasz. Najpierw naucz się ich prawą ręką, potem dodaj prymę w lewej.
Ucz się w tej kolejności
Wszystkie osiem akordów ma ten sam układ dłoni, więc kolejność wynika z klawiszy: najpierw trzy akordy durowe tonacji C-dur, potem ich molowi krewni, a na koniec dwa akordy z czarnym klawiszem.
- C — trzy białe klawisze: jeden pomijasz, jeden grasz. Kciuk, palec środkowy, mały palec.
- G — ten sam układ przesunięty na G; razem z C kończy połowę piosenek, jakie kiedykolwiek napisano.
- F — ten sam układ od F, tuż pod akordem C. Dłoń zostaje w jednym miejscu.
- Am — znowu same białe klawisze: A, C, E. Twój pierwszy akord molowy, równoległy moll do C.
- Em — E, G, H: przesuń Am o dwa klawisze w górę. W wielu piosenkach łagodniejszy zamiennik G.
- Dm — D, F, A: akord molowy między C a F. Świetny przed G.
- D — twój pierwszy czarny klawisz: środkowy dźwięk to F♯. Ten sam układ dłoni, tylko palec środkowy przechodzi na czarny klawisz.
- A — znowu jeden czarny klawisz pośrodku (C♯). Razem z D zagrasz w tonacjach G i D.
Zmiany akordów do ćwiczenia
Przechodź między tymi akordami, nie patrząc na dłoń. Palce, które zostają na tym samym klawiszu, trzymaj; pozostałe przesuwaj najkrótszą drogą.
C → F: kciuk zostaje na C; dwa pozostałe palce idą w górę o jeden i dwa klawisze.
C → G: zagraj G jako H–D–G (1. przewrót): G zostaje, dwa pozostałe palce zsuwają się o jeden klawisz.
Am → F: zagraj F jako A–C–F (1. przewrót): A i C zostają, tylko górny palec przechodzi z E na F.
F → G: cała dłoń przesuwa się o jeden klawisz w górę. Kształt pozostaje zamrożony.
Am → Em: E jest wspólne; pozostałe palce przesuwają się o jeden lub dwa klawisze.
Dm → G: ruch II–V z każdego standardu jazzowego, tu na zwykłych trójdźwiękach.
Plan na dwa tygodnie
Dziesięć–piętnaście minut dziennie daje więcej niż godzina w niedzielę. Ćwicz z metronomem w wolnym tempie i przyspieszaj dopiero, gdy zmiany są czyste.
- Dni 1–2: C prawą ręką, palcami 1-3-5. Zagraj, podnieś, zagraj znowu – bez patrzenia.
- Dni 3–4: dodaj G i F. Pętla C–F–G–C, po cztery uderzenia przy 60 BPM.
- Dni 5–6: dodaj Am. Graj C–Am–F–G, cztery akordy niezliczonych piosenek pop.
- Dni 7–8: dodaj Em i Dm. Masz już wszystkie sześć akordów tonacji C-dur.
- Dni 9–10: naucz się 1. i 2. przewrotu akordów C, F i G, żeby dłoń prawie się nie ruszała.
- Dni 11–12: dodaj D i A z ich czarnymi klawiszami. Pętla G–D–Am–F.
- Dni 13–14: dołącz lewą rękę: pryma oktawę niżej na raz, podczas gdy prawa ręka trzyma akord.
Najczęstsze błędy
- Płaskie palce. Zaokrąglij je, jakbyś trzymał piłkę, i graj opuszkami.
- Patrzenie na dłoń przy każdym akordzie. Zamiast tego wyczuwaj czarne klawisze jako punkty orientacyjne.
- Sztywny nadgarstek. Opuszczaj dłoń na klawisze z luźnego nadgarstka i pozwól pracować ciężarowi ręki.
- Granie zawsze w postaci zasadniczej. Dzięki przewrotom C–F–G idzie niemal bez wysiłku.
- Nierówne akordy: jeden klawisz głośniejszy od reszty. Naciskaj wszystkie trzy dokładnie w tej samej chwili.
Co dalej?
Następnie naucz się akordów septymowych (G7, Cmaj7, Am7) i przewrotów każdego akordu, który już znasz. Tabela do druku zbiera popularne akordy od wszystkich 12 prym na jednej kartce.