Tonacja durowa
G-dur
Siedem akordów tonacji: G, Am, Hm, C, D, Em, F♯dim.
- G1
- A2
- H3
- C4
- D5
- E6
- Fis7
- I–V–vi–IV
- G
- D
- Em
- C
- ii7–V7–Imaj7
- Am7
- D7
- Gmaj7
- I–IV–V
- G
- C
- D
- vi–IV–I–V
- Em
- C
- G
- D
- I–vi–IV–V
- G
- Em
- C
- D
- I–V–vi–iii–IV–I–IV–V
- G
- D
- Em
- Hm
- C
- G
- C
- D
O tonacji G-dur
Tonacja G-dur opiera się na dźwiękach G – A – H – C – D – E – Fis. Znaki przykluczowe: 1♯ przy kluczu (Fis) — każdy dźwięk jej gamy to więc biały klawisz albo jeden z tych krzyżyków lub bemoli; nic więcej nie trzeba. Pierwszy dźwięk to tonika: melodie w tonacji G-dur chętnie do niego wracają, a muzyka brzmi na nim jak zakończona.
Trzy główne akordy to G, C i D, czyli I, IV i V stopień tonacji. Razem zawierają wszystkie dźwięki gamy, więc melodię w tonacji G-dur prawie zawsze da się zaakompaniować jednym z nich. Akordy molowe na stopniach ii, iii i vi dodają łagodniejszych barw, a akord zmniejszony na vii (F♯dim) to krótka chwila napięcia.
Jej tonacja równoległa to e-moll: te same dźwięki i te same znaki przykluczowe, tylko z początkiem na E. Wiele utworów przechodzi między nimi, a akordy jednej to akordy drugiej w innej kolejności. Tonacja jednoimienna, g-moll, zaczyna się od tego samego dźwięku, ale ma inne znaki przykluczowe.
Na kole kwintowym tonacja G-dur leży między C-dur a D-dur. Te sąsiednie tonacje różnią się tylko jednym dźwiękiem, więc utwory w tonacji G-dur często do nich zaglądają: akord V tej tonacji (D) jest toniką tonacji D-dur, a akord IV (C) toniką tonacji C-dur.
Na gitarze tonacja G-dur jest przyjazna: 5 z jej głównych akordów da się zagrać jako chwyty otwarte bez barré, więc to dobra tonacja dla początkujących i do śpiewania przy gitarze.
Aby poznać tonację, zagraj powoli gamę, a potem akordy po kolei od I do vii, mówiąc na głos cyfry rzymskie. Następnie odtwórz progresje powyżej i graj razem z nimi w równym tempie.