Progresja akordów
Progresja I–V–vi–iii–IV–I–IV–V
Ośmioakordowy schemat z epoki baroku: bas schodzi po gamie, a akordy nad nim zmieniają się na każdym stopniu.
I–V–vi–iii–IV–I–IV–V we wszystkich 12 tonacjach
Każdy wiersz to ta sama progresja przeniesiona do innej tonacji. Kliknij akord, aby zobaczyć chwyty, albo odtwórz wiersz, żeby go usłyszeć.
Dlaczego I–V–vi–iii–IV–I–IV–V działa
Prymy idą w kółko kwartę w dół i sekundę w górę: z I w dół do V, w górę do vi, w dół do iii, w górę do IV. Dzięki przewrotom bas po prostu schodzi po gamie, stopień na akord, co nadaje schematowi spokojny, dostojny ruch. Druga połowa wraca do domu przez IV i V, dając mocne zakończenie.
Na pianinie graj tak, by bas schodził prosto po gamie (w C: C, H, A, G, F, E, F, G), a prawą rękę trzymaj blisko środka klawiatury. Odtwarzanie wykorzystuje ten sam pomysł.
Jak to ćwiczyć
Daj każdemu akordowi dwie miary i graj powoli. Schemat jest długi, więc naucz się go w dwóch połowach po cztery akordy, zanim je połączysz. Na gitarze w C lub D każdy akord to chwyt otwarty.
Użyj metronomu: zacznij od około 70–80 BPM, z dwiema lub czterema miarami na akord, i zmieniaj akordy dokładnie na pierwszą miarę. Gdy zmiany będą czyste, podnoś tempo małymi krokami i spróbuj tego samego schematu w dwóch, trzech innych tonacjach z tabeli.
Wybór tonacji
Jaką tonację wybrać? Taką, która pasuje do wokalisty albo instrumentu. Gitarzyści zwykle wolą G, D, A, E i C dla progresji I–V–vi–iii–IV–I–IV–V, bo akordy są tam chwytami otwartymi; pianiści często zaczynają w C. Tabela powyżej ma wszystkie tonacje, a każdy akord prowadzi do swoich diagramów, więc zmienisz tonację bez żadnych obliczeń.
Warianty
Użyj akordów z basem (slash chords), by opadający bas był wyraźny (C–G/H–Am–Em/G–F–C/E–F–G). Ballady popowe często zapętlają tylko pierwsze cztery akordy.
Metronom na 80 BPMAkordy we wszystkich tonacjachWirtualne pianino