Tonacja durowa
Des-dur
Siedem akordów tonacji: D♭, E♭m, Fm, G♭, A♭, B♭m, Cdim.
- Des1
- Es2
- F3
- Ges4
- As5
- B6
- C7
- I–V–vi–IV
- D♭
- A♭
- B♭m
- G♭
- ii7–V7–Imaj7
- E♭m7
- A♭7
- D♭maj7
- I–IV–V
- D♭
- G♭
- A♭
- vi–IV–I–V
- B♭m
- G♭
- D♭
- A♭
- I–vi–IV–V
- D♭
- B♭m
- G♭
- A♭
- I–V–vi–iii–IV–I–IV–V
- D♭
- A♭
- B♭m
- Fm
- G♭
- D♭
- G♭
- A♭
O tonacji Des-dur
Gama Des-dur to Des – Es – F – Ges – As – B – C, a znaki przykluczowe tej tonacji to: 5♭ przy kluczu (B, Es, As, Des, Ges). Tych siedem dźwięków jest surowcem wszystkiego na tej stronie: każdy akord poniżej zbudowano wyłącznie z nich, dlatego akordy tonacji Des-dur tak naturalnie do siebie pasują.
Większość muzyki w tonacji Des-dur opiera się na trzech akordach: D♭ (dom), G♭ (oddalenie) i A♭ (napięcie, które chce wrócić do domu). Dodaj trzy akordy molowe tonacji, a masz sześć akordów, które obsłużą niemal każdą prostą piosenkę; siódmy, Cdim, służy jako akord przejściowy.
Tonacja Des-dur ma wszystkie dźwięki wspólne z tonacją b-moll, swoją tonacją równoległą, więc obie mają te same znaki przykluczowe i te same siedem akordów. Jeśli akordy utworu pasują do obu list, posłuchaj, od jakiego akordu się zaczyna i na jakim kończy — to rozstrzyga o tonacji. Nie myl jej z cis-moll, tonacją jednoimienną na tej samej tonice.
Jej najbliżsi sąsiedzi to As-dur, kwintę wyżej, i Fis-dur, kwintę niżej. Każda z nich różni się od tonacji Des-dur jednym dźwiękiem, dlatego krótka wycieczka do jednej z nich, czyli modulacja, brzmi tak płynnie. Septymowy akord dominantowy tej tonacji to A♭7.
Chwyty barré utrudniają grę w tonacji Des-dur na gitarze, ale kapodaster na progu 1 zamienia akordy w łatwe chwyty C, Dm, Em, F, G, Am — tak gra w tej tonacji wielu gitarzystów.
Dobry sposób na naukę tonacji Des-dur: zagraj akordy w górę gamy, potem wybierz dwie progresje z tej strony i zapętl je na kilka minut z metronomem, najpierw na 60 BPM, potem szybciej.