Tonacja durowa
As-dur
Siedem akordów tonacji: A♭, B♭m, Cm, D♭, E♭, Fm, Gdim.
- As1
- B2
- C3
- Des4
- Es5
- F6
- G7
- I–V–vi–IV
- A♭
- E♭
- Fm
- D♭
- ii7–V7–Imaj7
- B♭m7
- E♭7
- A♭maj7
- I–IV–V
- A♭
- D♭
- E♭
- vi–IV–I–V
- Fm
- D♭
- A♭
- E♭
- I–vi–IV–V
- A♭
- Fm
- D♭
- E♭
- I–V–vi–iii–IV–I–IV–V
- A♭
- E♭
- Fm
- Cm
- D♭
- A♭
- D♭
- E♭
O tonacji As-dur
Tonacja As-dur opiera się na dźwiękach As – B – C – Des – Es – F – G. Znaki przykluczowe: 4♭ przy kluczu (B, Es, As, Des) — każdy dźwięk jej gamy to więc biały klawisz albo jeden z tych krzyżyków lub bemoli; nic więcej nie trzeba. Pierwszy dźwięk to tonika: melodie w tonacji As-dur chętnie do niego wracają, a muzyka brzmi na nim jak zakończona.
Trzy główne akordy to A♭, D♭ i E♭, czyli I, IV i V stopień tonacji. Razem zawierają wszystkie dźwięki gamy, więc melodię w tonacji As-dur prawie zawsze da się zaakompaniować jednym z nich. Akordy molowe na stopniach ii, iii i vi dodają łagodniejszych barw, a akord zmniejszony na vii (Gdim) to krótka chwila napięcia.
Jej tonacja równoległa to f-moll: te same dźwięki i te same znaki przykluczowe, tylko z początkiem na F. Wiele utworów przechodzi między nimi, a akordy jednej to akordy drugiej w innej kolejności. Tonacja jednoimienna, gis-moll, zaczyna się od tego samego dźwięku, ale ma inne znaki przykluczowe.
Na kole kwintowym tonacja As-dur leży między Des-dur a Es-dur. Te sąsiednie tonacje różnią się tylko jednym dźwiękiem, więc utwory w tonacji As-dur często do nich zaglądają: akord V tej tonacji (E♭) jest toniką tonacji Es-dur, a akord IV (D♭) toniką tonacji Des-dur.
Na gitarze tonacja As-dur wymaga kilku chwytów barré. Pomoże kapodaster: załóż go na progu 1 i graj chwyty G, Am, Hm, C, D, Em, a zabrzmisz w tonacji As-dur, używając głównie akordów otwartych.
Aby poznać tonację, zagraj powoli gamę, a potem akordy po kolei od I do vii, mówiąc na głos cyfry rzymskie. Następnie odtwórz progresje powyżej i graj razem z nimi w równym tempie.