Progresja akordów
Progresja akordów ii–V–I
Kręgosłup harmonii jazzowej: molowy septymowy, septymowy dominantowy i dom. Naucz się jej we wszystkich dwunastu tonacjach, a przeczytasz większość standardów.
ii7–V7–Imaj7 we wszystkich 12 tonacjach
Każdy wiersz to ta sama progresja przeniesiona do innej tonacji. Kliknij akord, aby zobaczyć chwyty, albo odtwórz wiersz, żeby go usłyszeć.
Dlaczego ii7–V7–Imaj7 działa
Każda pryma leży kwintę niżej od poprzedniej — to najsilniejszy ruch prym w harmonii. Akord ii przygotowuje, akord V7 buduje napięcie trytonem między tercją a septymą, a Imaj7 je rozładowuje. Między ii a V zmienia się tylko jeden dźwięk, a między V a I oba napięte dźwięki przesuwają się o półton.
Na pianinie klasyczne ułożenie akordów pozwala niemal nie ruszać rękami: septyma każdego akordu opada o półton i staje się tercją następnego. Posłuchaj tej linii w odtwarzaniu — to brzmienie jazzowego prowadzenia głosów.
Jak to ćwiczyć
Graj dwie miary na ii, dwie na V i cztery na I. Przechodź przez tabelę po jednej tonacji, a gdy już to opanujesz, idź w dół koła kwintowego, tak by I jednej tonacji stawało się ii następnej.
Użyj metronomu: zacznij od około 70–80 BPM, z dwiema lub czterema miarami na akord, i zmieniaj akordy dokładnie na pierwszą miarę. Gdy zmiany będą czyste, podnoś tempo małymi krokami i spróbuj tego samego schematu w dwóch, trzech innych tonacjach z tabeli.
Wybór tonacji
Cyfry rzymskie są takie same w każdej tonacji — i właśnie dlatego warto uczyć się progresji ii7–V7–Imaj7 jako schematu, a nie listy akordów. Graj ją w C, aż poczujesz się swobodnie, a potem wybierz z tabeli wiersz pasujący do twojego głosu. Gitarzyści mogą użyć kapodastra, aby zachować łatwe chwyty otwarte, a muzyka zabrzmi wyżej.
Warianty
W tonacjach molowych przybiera postać iiø7–V7–i. Dodaj nony albo małą nonę (♭9) na V dla bogatszej barwy lub zastąp V7 dominantą odległą o tryton (substytucja trytonowa), aby uzyskać płynny, chromatyczny bas.
Metronom na 80 BPMAkordy we wszystkich tonacjachWirtualne pianino