Tonacja durowa
A-dur
Siedem akordów tonacji: A, Hm, C♯m, D, E, F♯m, G♯dim.
- A1
- H2
- Cis3
- D4
- E5
- Fis6
- Gis7
- I–V–vi–IV
- A
- E
- F♯m
- D
- ii7–V7–Imaj7
- Hm7
- E7
- Amaj7
- I–IV–V
- A
- D
- E
- vi–IV–I–V
- F♯m
- D
- A
- E
- I–vi–IV–V
- A
- F♯m
- D
- E
- I–V–vi–iii–IV–I–IV–V
- A
- E
- F♯m
- C♯m
- D
- A
- D
- E
O tonacji A-dur
Gama A-dur to A – H – Cis – D – E – Fis – Gis, a znaki przykluczowe tej tonacji to: 3♯ przy kluczu (Fis, Cis, Gis). Tych siedem dźwięków jest surowcem wszystkiego na tej stronie: każdy akord poniżej zbudowano wyłącznie z nich, dlatego akordy tonacji A-dur tak naturalnie do siebie pasują.
Większość muzyki w tonacji A-dur opiera się na trzech akordach: A (dom), D (oddalenie) i E (napięcie, które chce wrócić do domu). Dodaj trzy akordy molowe tonacji, a masz sześć akordów, które obsłużą niemal każdą prostą piosenkę; siódmy, G♯dim, służy jako akord przejściowy.
Tonacja A-dur ma wszystkie dźwięki wspólne z tonacją fis-moll, swoją tonacją równoległą, więc obie mają te same znaki przykluczowe i te same siedem akordów. Jeśli akordy utworu pasują do obu list, posłuchaj, od jakiego akordu się zaczyna i na jakim kończy — to rozstrzyga o tonacji. Nie myl jej z a-moll, tonacją jednoimienną na tej samej tonice.
Jej najbliżsi sąsiedzi to E-dur, kwintę wyżej, i D-dur, kwintę niżej. Każda z nich różni się od tonacji A-dur jednym dźwiękiem, dlatego krótka wycieczka do jednej z nich, czyli modulacja, brzmi tak płynnie. Septymowy akord dominantowy tej tonacji to E7.
Chwyty barré utrudniają grę w tonacji A-dur na gitarze, ale kapodaster na progu 2 zamienia akordy w łatwe chwyty G, Am, Hm, C, D, Em — tak gra w tej tonacji wielu gitarzystów.
Dobry sposób na naukę tonacji A-dur: zagraj akordy w górę gamy, potem wybierz dwie progresje z tej strony i zapętl je na kilka minut z metronomem, najpierw na 60 BPM, potem szybciej.