Tonacja durowa
D-dur
Siedem akordów tonacji: D, Em, F♯m, G, A, Hm, C♯dim.
- D1
- E2
- Fis3
- G4
- A5
- H6
- Cis7
- I–V–vi–IV
- D
- A
- Hm
- G
- ii7–V7–Imaj7
- Em7
- A7
- Dmaj7
- I–IV–V
- D
- G
- A
- vi–IV–I–V
- Hm
- G
- D
- A
- I–vi–IV–V
- D
- Hm
- G
- A
- I–V–vi–iii–IV–I–IV–V
- D
- A
- Hm
- F♯m
- G
- D
- G
- A
O tonacji D-dur
Tonacja D-dur opiera się na dźwiękach D – E – Fis – G – A – H – Cis. Znaki przykluczowe: 2♯ przy kluczu (Fis, Cis) — każdy dźwięk jej gamy to więc biały klawisz albo jeden z tych krzyżyków lub bemoli; nic więcej nie trzeba. Pierwszy dźwięk to tonika: melodie w tonacji D-dur chętnie do niego wracają, a muzyka brzmi na nim jak zakończona.
Trzy główne akordy to D, G i A, czyli I, IV i V stopień tonacji. Razem zawierają wszystkie dźwięki gamy, więc melodię w tonacji D-dur prawie zawsze da się zaakompaniować jednym z nich. Akordy molowe na stopniach ii, iii i vi dodają łagodniejszych barw, a akord zmniejszony na vii (C♯dim) to krótka chwila napięcia.
Jej tonacja równoległa to h-moll: te same dźwięki i te same znaki przykluczowe, tylko z początkiem na H. Wiele utworów przechodzi między nimi, a akordy jednej to akordy drugiej w innej kolejności. Tonacja jednoimienna, d-moll, zaczyna się od tego samego dźwięku, ale ma inne znaki przykluczowe.
Na kole kwintowym tonacja D-dur leży między G-dur a A-dur. Te sąsiednie tonacje różnią się tylko jednym dźwiękiem, więc utwory w tonacji D-dur często do nich zaglądają: akord V tej tonacji (A) jest toniką tonacji A-dur, a akord IV (G) toniką tonacji G-dur.
Na gitarze tonacja D-dur jest przyjazna: 4 z jej głównych akordów da się zagrać jako chwyty otwarte bez barré, więc to dobra tonacja dla początkujących i do śpiewania przy gitarze.
Aby poznać tonację, zagraj powoli gamę, a potem akordy po kolei od I do vii, mówiąc na głos cyfry rzymskie. Następnie odtwórz progresje powyżej i graj razem z nimi w równym tempie.